فوری !

١- سلام !

2- حال من خوبه ! فقط سرما خوردم.

3- نه قصد خودکشی دارم نه هیچ کار احمقانه دیگه! زندگی ادامه داره، یا باید بشینم نگاهش کنم یا باهاش برم. خوب من هنوز پاهامو دارم !

4- نه از دستش دلخورم، نه ناراحتم، نه نفرین میکنم. 100 بار بهم گفته بود که خودش هم نمیدونه چی میخواد، من باید متوجه میشدم، پس خودم هم تقصیر دارم !

5- براش آرزوی خوشبختی،شادی و آرامش میکنم، هرجای این دنیا باشه با هرکی باشه، چون برای روزهای خوبی که باهاش داشتم ارزش قائلم.

6- تموم شد، دیگه نه راجع بهش بپرسین، نه راهنمایی بدین، نه هیچی. ممنون !

/ 7 نظر / 6 بازدید
مرسده

[دست]

!

[گل] یه سوال تو چند بار عاشق شدی؟؟؟؟؟

فرنی

سلام بازم! از این فوری چه منوری داشتی نفهمیدم... ... چه خوب که حالت خوبه! امیدوارم اون سرما خوردگیت هم برطرف شه... ... "نه قصد خودکشی دارم نه هیچ کار احمقانه دیگه! زندگی ادامه داره، یا باید بشینم نگاهش کنم یا باهاش برم. خوب من هنوز پاهامو دارم !" نه خوشم اومد! واقعا لیاقتت رو شنون دادی! چون پی بردی که کار احمقانه‌ای بوده، چون لمس کردی زندگی رو و پاهایی که هنوز باید برن تا برسن... امید تو این جمله موج می‌زنه... امیدی که کمتر تو نوشته‌هات به چشم می‌خورده... جمله عاقلانه و مستدل و فوق‌العاده ای که قابل ستایش و من دوس دارم کاپ قهرمانی بهت بدم... ... واقعا برام عجیب بود که به طرز عجیبی،یهویی یا شاید به مرور، به تقصیر خودت تو زندگیت پی بردی... و سخاوتت برای بخشش... تو ظرفیت عجیبی داری بی اینکه خودت بدونی! تو خوب راه زندگی کردن رو بلدی اما نمیدونم چرا از این استعداد خودت یه جورایی بی خبر بودی! اینو از نوشتن این پست فهمیدم! ... خیلی خیلی موفق باشی! زندگیت پر زندگی!

فرنی

هر انسانی کامل آفریده می‌شه... البته از نظر من! با تمام استعدادها و توانایی‌ها... به مرور قرار گرفتن تو این زندگی، بعضی استعدادا خودشون رو نشون میدن وابسته به شرایط...و برخی این وسط محو میشن بازم بسته به شرایط! این دیگه به خود شکوفایی ما ربط داره که در بدترین شرایط، خودمون رو از تمام وجوه رشد بدیم. ... و اما اینکه چرا تو بزرگترین استعداد هر آدمی رو که در درون تو هم مثل بقیه وجود داره به وضوح، از خودت دریغ میکنی... ... جامعه ما و جوی که بر اون حاکم شده و نسل آخر این غافله، دچار مشکل هویتی شدن، ارزش ها و زد ارزشها تلفیق شدن، خودبیگانگی پیدا شده در جامعه و در کل برای ماها، منجلاب فکری ساختن که اگر مهارت نداشته باشیم، به هیچ جا نمیرسم و غرق میشیم! جامعه که بی هدفی درش مد شده و مسیرای زندگی به ناکجا میرسن، هیچ کس قصدی برای درک خودش نداره ... بی خیالی مفرط هجوم آورده به سمت همه... و البته همه این تفکرات پوچ، بخشی از زندگی که برای بالا رفتن، باید گذروند، اما مشکل اینجاس که ماها تو این مرحله گیر میکنیم و مرحله بعدی در کار نیست...

فرنی

لذتهای کوچک برای خودت بیافرین، اینا بهانه ای میشه برای انتخاب هدف اصلی که دنبالشی! ممکنه طول بکشه، اما مهم اینه که کم کم دستت میاد که تو چه مسیری رو تو زندگی انتخاب میکنی، چه هدفی راضیت میکنه. همچنان که داری خودتو کشف میکنی، میبینی که در مسیری قرار گرفتی که داری تکمیل میشی و هدفت رو پیدا کردی بی اینکه سردرگم شده باشی! ... خیلی چیزا بر اساس اندازه‌گیری و این جور چیزا قابل پاسخ نیس، طعم زندگی کردن رو که بچشی، عمرا مرگ طلب نمیشی! زندگی کردنه که ظرفیت میخواد، وگرنه مرگ که بی ظرفیت و با ظرفیت نمیشناسه، چند نفر از ما زندگی میکنیم و میمیریم؟ بذار تو از اونایی باشی که زندگی کرد و رفت! نه مثه بقیه! تو استعداد داری که این مثه بقیه نبودن رو آشکار کنی، به نمایش بذاری، تو روی همه داد بزنی! اونوقته که آدما پی تو میان برای یاد گرفتن زندگی... ... پر شو از زندگی، زندگی کردن باید بشه هدف نهاییت! زندگی به معنای واقعی کلمه!

فرنی

ممنون بابت ارزش قائل شدن برای نظرم!