افسوس

گاه مي انديشم

خبر مرگ مرا با تو چه کس مي گويد؟

ان زمان که خبر مرگ مرا

از کسي مي شنوي روي تو را............

کاشکي مي ديدم

شانه بالا انداختنت را

                                   - بي قيد -

و تکان دادن دستت که

                                            - مهم نيست زياد -

و تکان دادن سر را که

                                      - عجيب!

عاقبت مرد؟

                          -افسوس!

- کاشکي مي ديدم!

من به خود مي گويم

(( چه کسي باور کرد

(( جنگل جان مرا

(( آتش عشق تو خاکستر کرد؟

/ 2 نظر / 7 بازدید
سوگند

قشنگ بود خيلی قشنگ سبز باشی

فرنی

خیلی دوس دارم این شعرو، محسن چاوشی با یه کم تغییر خوندتش. آدم به بعد مرگ خودش و واکنشای اونایی که براشون مهم محسوب میشن فکر می‌کنه، سعی می‌کنه تصور کنه ولی خیلی هم جواب نمی‌ده، مسلما غیر قابل پیش بینیه... یه کم بعد مرگ و جرایانات این دنیا... عجیب غریبه خیلی!