يادداشت اول

من کسری هستم .
يه پسر ۲۲ ساله ٬ دانشجوی سال سوم برق .
و از تمام دنيا فقط برام يه قلب شکسته مونده که نمی دونم تا کی دووم مياره.
شايد نوشتن اينجا ٬ چند روز ديگه بتونه سرپا نگهش داره .

/ 5 نظر / 3 بازدید
مهسا

سلام وب خوبی داری به من هم سر بزن

نینا

چه قدر غم تو این صفحه...... به قول بعضی ها (موج مکزیکی می زنه .....) راستش حالم خیلی خوب بود نمی دونم چی شد این وب لگ رو باز کردم ..چرا رو این لینک کلیک کردم ...اما غم دنیا نشست تو قلبم !

نینا

عشق واقعا چیه ؟ زیاد در موردش فکر کن ..می گن در مورد هر چی زیاد فکر کنی برات بی معنی می شه ..زیاد بهش فکر کن که از شرش خلاص شی هر چی بیشتر دنبالش رو بگیری عشق ازت دور می شه رهات می کنه ... عشق رو دنبال خودت بکشون ..راهتش بزار عشق خودش پیدات می کنه ! به نوشتن ادامه بده هر جا که می تونی ...از دیدن ایمیلت خوشحال شدم ..( هر چند اولش شک کردم ) موفق باشی

فرنی

سلام یه کم ولگردی تو وبت... قسمت بندی هم داره! ... الان کلی زمان گذشته ازیادداشت اول وبلاگت و لابد دیگه حالا همون پسر 22 ساله با حال و هوای یه سال سومی برق نیستی! ... اما خوب می‌دونم و خوب حس می‌کنم این حست رو که نوشتن، آدم و آروم می‌کنه. شاید بهترین راه باشه واسه قلبی شکستنش و آدم هر لحظه احسا س‌ می‌کنه که دیگه تمومه... می‌نویسم، پس هستم! مهم نیست که چی، مهم اینه که حد اقل جلوی دق کردن آدم رو می‌گیره...